ดัชนีบทความ
โรค EMS (Early Mortality Syndrome) ในกุ้งขาวแวนนาไม
หน้า 2
หน้า 3
ทุกหน้า

 

การเตรียมบ่อกุ้งที่เคยป่วยเป็นโรค EMS

1. เนื่องจากปัจจุบันยังไม่สามารถหาสาเหตุของโรคที่แท้จริง บ่อที่เคยเป็น EMS ถึงแม้มีการตากบ่อเป็นเวลานาน เมื่อกลับมาเลี้ยงกุ้งยังมีโอกาสกลับมาป่วยด้วยโรค EMS และคาดว่าเชื้อสามารถอยู่ในสภาวะที่แห้งได้ดี ซึ่ง การป้องกันโรค EMS เมื่อต้องการจะลงกุ้งเลี้ยงในบ่อเดิมที่เคยเกิดโรค EMS à กำจัดของเสียหรือเลนออกจากบ่อ (ฉีดเลน มีบ่อเก็บเลนป้องกันเชื้อแพร่กระจาย) และให้พยายามกำจัดเชื้อในดิน àโดยการเติมน้ำเข้าบ่อจนท่วมพื้นบ่อประมาณ 30 – 40 เซนติเมตร àไถพรวนดินให้เชื้อจริญออกจากสปอร์ 3-7 วัน àนำน้ำเข้าจนถึงระดับที่ใช้ในการเลี้ยง à ทำการฆ่าเชื้อในน้ำ àปรับปรุงคุณภาพน้ำ เตรียมอาหารธรรมชาติ ก่อนการลงกุ้ง

2. หรือการปูด้วยพลาสติก PE ทั้งบ่อ ตรวจสอบว่าไม่มีรอยฉีกขาด ที่ทำให้เชื้อจากดินข้างล่างเข้าสู่บ่อ เติมน้ำจนถึงระดับที่ใช้ในการเลี้ยงทำการฆ่าเชื้อในน้ำด้วยคลอรีน และไม่เติมน้ำที่ไม่ผ่านการฆ่าเชื้อก่อนกุ้งอายุประมาณ 2 เดือน

3. การใช้จุลินทรีย์กลุ่มบาซิลลัส ที่ผ่านการตรวจสอบและไม่เคยใช้มาก่อนในช่วงการเลี้ยงที่พบกุ้งป่วยด้วยโรค EMS เช่น จุลินทรีย์ ปม 1 ของกรมประมง เพื่อบำบัดคุณภาพน้ำและดิน เป็นโปรไบโอติกและควบคุมเชื้อที่เป็นสาเหตุของโรคไม่ให้เจริญได้ดี

4. เลือกซื้อลูกกุ้งจากฟาร์มที่ไม่มีประวัติกุ้งป่วยด้วยโรค EMS ผ่านการตรวจสุขภาพทั่วไป การติดเชื้อแบคทีเรียและความผิดปกติของตับและตับอ่อน ตรวจการติดเชื้อไวรัสในลูกกุ้ง ด้วยเทคนิค PCR หรือ Real-time PCR ก่อนการนำลูกกุ้งมาเลี้ยงทุกครั้ง จากหน่วยงานของกรมประมงหรือห้องปฏิบัติการมาตรฐานที่ให้บริการควรใช้กุ้งที่เหงือกพัฒนาสมบูรณ์ (ประมาณ P12 ) การใช้พันธุ์กุ้งที่เจริญเติบโตเร็วกว่าปกติ (ลอกคราบเร็ว) มีความเสี่ยงที่กุ้งจะป่วยมากขึ้น เมื่อนำกุ้งมาเลี้ยงในบ่อที่เคยมีกุ้งป่วยด้วยโรค EMS

5. เตรียมบ่อให้มีอาหารธรรมชาติ (แพลงก์ตอนพืชและแพลงก์ตอนสัตว์) ก่อนปล่อยกุ้งลงเลี้ยง

6.    กุ้งที่เลี้ยงในน้ำระดับความเค็มต่ำ มีความรุนแรงของโรค EMS น้อยกว่าในน้ำระดับความเค็มสูงแต่จำเป็นต้องเพิ่มการจัดการเรื่องของแร่ธาตุให้เพียงพอ ทั้งก่อนและหลังกุ้งลอกคราบ



แก้ไขล่าสุด ( วันพฤหัสบดีที่ 12 ธันวาคม 2013 เวลา 13:48 น. )