เมื่อมีทรัพยากรสัตว์น้ำมาก ชาวประมงก็ได้วิวัฒนาการเครื่องมือทำการประมงที่ทันสมัยสามารถจับสัตว์น้ำได้ครั้งละมาก ๆ และไม่คำนึงถึงการอนุรักษ์ เมื่อเป็นเช่นนี้ทำให้เป็นการตัดวงจรชีวิตของปลาทู โดยเฉพาะช่วงสำคัญ คือ ช่วงการวางไข่ และเลี้ยงตัวในวัยอ่อน ทำให้ความอุดมสมบูรณ์ของปลาทูที่มีในอดีตลดลงอย่างน่าใจหาย
        กรมประมง ซึ่งมีหน้าที่ให้การบริหารจัดการการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรสัตว์น้ำ จึงได้ทำการศึกษาวิจัยวงจรชีวิตของปลาทู และได้ข้อสรุปว่าในช่วงตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนพฤษภาคม ปลาทูจะอพยพมาจากทางตอนบนของอ่าวไทย (จังหวัดจันทบุรี ตราด) มาวางไข่และเลี้ยงตัวในวัยอ่อน บริเวณเกาะเต่า เกาะพงันและหมู่เกาะอ่างทองจังหวัดสุราษฎร์ธานี แล้วจากนั้นก็จะอพยพตามแนวชายฝั่งทะเลเพื่อกลับไปยังที่เดิม(ดังภาพที่ 1) และนอกจากนี้ยังได้ทำการศึกษาถึงเครื่องมือทำการประมงที่มีผลกระทบต่อปลาทู ซึ่งพบเครื่องมือทำการประมงที่มีผลกระทบมีอยู่ 5 ประเภท เมื่อศึกษาแล้วได้ข้อสรุปกรมประมงจึงเสนอกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เพื่อออกเป็นประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
“เรื่อง กำหนดห้ามใช้เครื่องมือทำการประมงบางชนิดทำการประมงในฤดูปลาที่มีไข่ วางไข่ และเลี้ยงตัวในวัยอ่อน ในท้องที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดชุมพร และจังหวัดสุราษฎร์ธานี ภายในระยะเวลาที่กำหนด ” ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้