เหมือนทะเลมีเจ้าของ
 
                         ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ผู้ประกอบอาชีพประมงชายฝั่งในพื้นที่ 24 จังหวัดของประเทศ มีความเป็นอยู่ที่ อัตคัดขัดสนเพิ่มมากขึ้น ทะเลที่เคยอุดมสมบูรณ์กลับไร้ซึ่งกุ้ง หอย ปู ปลา การทำอาชีพประมงชายฝั่งจะถูกลบออกจากสาระของหน่วยงานต่าง สาเหตุหนึ่งที่สำคัญก็เพราะว่า “เหมือนทะเลมีเจ้าของ” ผู้ที่เป็นเจ้าของทะเลที่แท้จริง ไม่ใช่ของคนจับปลา ไม่ใช่ของคนกินปลา หรือทะเลไม่ใช่ของคนไทยร่วมกัน แต่ทะเลเป็นของกลุ่มคนบางกลุ่ม กรมประมงได้ศึกษาวิจัยพันธุ์สัตว์น้ำในอ่าวไทย โดยวิธีการทำอวนลาก พบว่าในปี 2504 สามารถจับสัตว์น้ำได้ชั่วโมงละ 298 กิโลกรัม แต่ในปี พ.ศ.2542 ปริมาณสัตว์น้ำที่จับได้เหลือแค่ชั่วโมงละ 3 กิโลกรัม ตรรกะพื้น ๆของคำตอบง่าย ๆ ที่ได้คือ กุ้งหอยปูปลาได้หายสาบสูญไปจากท้องทะเลไทยอย่างรวดเร็ว แต่รู้ทั้งรู้ก็ยังยินยอมให้มีการทำการประมงด้วยอวนลากตลอดมาและเตรียมนิรโทษกรรมเรืออวนลากเถื่อนที่ผิดกฎหมายอีกกว่า 2,000 ลำ ให้สามารถทำการประมงได้ถูกต้องตามกฎหมายต่อไป ทะเลไทยในวันนี้จึงมีเจ้าของที่ชัดเจน เจ้าของทะเลไทยในวันนี้ก็คือเหล่ากลุ่มธุรกิจประมงเรืออวนลาก เจ้าของโรงงานอาหารสัตว์ที่รับปลาเป็ดมาทำปลาป่นป้อนโรงงานของพวกเขาเจ้าของโรงงานน้ำปลา กลุ่มธุรกิจเพาะเลี้ยง โดยมีหน่วยงานราชการโดยเฉพาะกรมประมงทำหน้าที่ดูแลผลประโยชน์ของพวกเขาอย่างเต็มที่ คนที่จับปลาที่เป็นชาวประมงพื้นบ้านในพื้นที่ชายฝั่ง 24 จังหวัด คนกินปลาทั่วประเทศกว่า 60 ล้านคน เป็นเพียงผู้รอรับเศษเสี้ยวส่วนแบ่งเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ จากพวกเขาเท่านั้น

 
 
  ผู้จัดการรายวั หน้า 12 วันที่ 18/09/2555  
  ฝ่ายประชาสัมพันธ์ สำนักงานเลขานุการกรม กรมประมง